Terleyen bir at dedi ki:

11 Eylül 2012 Salı

ben bir cumayı bile hakketmiyor muyum?


ÖYLE YALNIZIM Kİ

İçimde öyle bir yalnızlık taşıyorum ki
Hiçbir yağmur ıslatamıyor bendeki seni
Güneş ise kurutmaktan aciz ya
Gözyaşlarımda hapsolmuş seni

O kadar yalnız bırakıldım ki
Robinson a bile iğreniyor ruhum
Beni bu hale getiren seküler zihniyet
Ben bir cumayı bile hak etmiyor muyum?


Nice zamandır konuşmuyorum ki
Eksik kalmaya zamanı yok kelimelerimin
Kurtulmaya çalışıyorlar kokuşmuş karanlığımdan
Beni bana karşı kullanıyorlar oysa
Ayırmaya çalışıyorlar kalemim ve kitabımdan

Kendimi bir yere ait hissedemiyorum ki
Kurtarayım körelmiş aklımı
Gül,  gül bahçesinde güzel
Kabullenmeliyim yalnızlığımı

Kendimden öyle aykırı kaldım ki
Sınırsızlığa koşuyorum
Tarifi yok dünyadaki çaresizliğimin
Ölüm. Belki. Bilmiyorum…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder