Terleyen bir at dedi ki:

10 Kasım 2012 Cumartesi

Ağlıyordun Sanki


üzerimize deryalar boşalıyordu
ve ağlıyordun sanki...

baharlarımız vardı oh! dediğimiz
yaratılmış en sıcak baharlar
tırtılın büyümesindeydi umudumuz
kelebeğin eşini bulmasında
sevmeye engel miydi soğuk
ve üşüyen yanlarımız
bu güneşsizlik harap etti bizi
gözler önünde titriyorduk ve sen
ağlıyordun sanki...

şu zaman alışkın değil
yağmur dolu aşklara
ve onlar sızlanmakta hala gülün dikeninden
ben sana gül ayıklıyordum
moraran ellerimle
kepenkleri indiriyordu kahve oradaki
Birden yağmur bastırdı
 ağlıyordun sanki...


yazık benim bunalmış anılarıma
terli temmuzlara maruz kalan
üzeri kapanmış eskimeyen yaralarım
teker teker canlanan
saklanmışken güneşim
ben, ve rüyalarımın leşi
giderken ne bıraktılar peki
kalmayanın ardından
ağlıyordun sanki...


kanatlarım var gibiydi
kafam camdan uzarken
öyle bir özgüven
akşam olmadan kaçmalıydım bu şehirden
kapılmadan yağmurlara
sırtımda ağır yük aklımda nice tilki
gidiyordum ve sen
ağlıyordun sanki...


ellimi cebime tıkıştırırken
sımsıcak kalbimde bir şiir gizli
zamana laf yok.
O uslu bir nehirdi 
dünya durmuş
ve sen
ağlıyordun sanki...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder