Terleyen bir at dedi ki:

24 Temmuz 2013 Çarşamba

Yaşamak Bir Bilmece

yontulmuş şiirler gibi. her yanımda biraz uyuşmazlık
şarkılar hep benden yana azcık ta sarhoşum galiba
çünkü varoluşumla kanıtlıyorum içmeden de olunur
derviş önüne bakmazmış sevdiğine giderken değil mi ismail abi

çocuksu bakışlarımla bir fazlalık mıyım, karamsar cümlelerimle bir fazlalık mıyım dünyaya
oysa siz anlamıyorsunuz sevgilisiyle namaz arasında seçim yapmak zorunda kalanların halini
göremiyorsunuz yaşamayı inkar eden bir adamın bileklerine nasıl düşmanca baktığını
tabiata şekil verenlerden tiksiniyorum ve en çok celladına gülümseyebilenlere imreniyorum
dünya kurtarmak isteyenlerden de tiksiniyorum kurtarılacak dünya bırakmayanlardan da
öyle bir yaşamak ki oynadığımız üç saat süren bolywood işkencelerine benziyor
çünkü sınırlar dahilinde birbirimizi seviyoruz, yok yok biz aslında sınırlarımı seviyoruz

bismillahsız başladım yine ölümle köşe kapmaca oynuyorum bu şiirde
tüm dünya el ele vermiş şimdi beni yetim bırakmaya çalışıyor sanki
oysa kırlara çıkıp at sürsem daha bi anlamlı olurdu, ufukta şaha kalksam
sahi ya pastoral olsak biraz, başkan olmaya çalışmasak, hem attan da düşmeyiz belki
şiir olalım diyorum siyaset değil şerh koyalım kravatlara, haksız mıyım ismail abi

öz türkçemle söylüyorum bunu "vira bismillah"
yabancı dilim diyor ki avrupa birliğine girmeliymişim
yaz yağmuru gibi yaşıyoruz kesik kesik, bi dolu çöplük birikiyor hafızamda
bulutlara güven olmaz diyorlar, ben güvenmekten değil inanmaktan bahsediyorum
kilo alıyorum çünkü çok sevmiyorum kendimi insan sevdiğinden vazgeçemez çünkü
aslını inkar etmek, sevme hakkını başka şeylerde kulanmak devrimcilik ve antisekülerizm
dumanaltı yaşıyorum odamın camını açmıyorum sarhoşum havasızlıktan
çünkü insan düşünmek zorunda kalmıyor sarhoş olunca faiz lobilerini,
ve orta boy tanrıları falan

bazan yaşayacak bir şey bulamayınca insan caddeleri işgal eden avmlere ilişiyor gözü
el işi takılmak, kahve içmemek, guavera tşirtünü pazardan almak antikapitalizm
ne biliyorsa insan yazmak istiyor nasıl daha garip bir hal alacaksa dünya
bahar gelmek istemiyor, yaz bitmek istemiyor, okul dönülmek istemiyor
sokaklarda sürterken içimde bir sonraki namaza yetişebilme isteği
onca pisliğin içinde en masum yanına çatıyor ya bide, "kalbine"
dünyaya tersten baktıkça gerçek ölümü tatmak istiyor insan
bir daha aşık olamamak diyorum haksız mıyım İsmail abi

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder