Terleyen bir at dedi ki:

24 Kasım 2013 Pazar

Koptu Tufan Kaldık Karşı Kıyıda

                sonra sana eklendi doğaya özgün sanat

kopan tufana suskun ayıp bakakalmalar
ve esaret, aklın gönle esir düşmesi
bilekleri incelen balıkçıya sorarlar
nerede bu bekaret, bu dalgaların sesi
yerleştirip boynunu tek hakikat çarmıha
karışır akıntıya balıkların hevesi
sonra kopan tufanı suskun kucaklamalar
                               aşk zehre ihtiyacı olanların azığıdır

sol göğsümde tabiat, sol göğsümde bir yara
Kabus senden gelse de sana uyurum saki
Kopardım atıyorum düşlerimi boşluğa
yetişir mi yardıma çağır ebabilleri
öldürmeyen ölümler takılınca oltaya
savurur gökyüzüne saklı kederlerimi
sol göğsümde tabiat, sol göğsümde bir yara

bir tebessüm büyüyüp akla kor gibi düştü
özür dilerim gerisini yazamadım

20 Kasım 2013 Çarşamba

canı cananda saklı tutmalı

suyun ıslatmaması yakın soğudu can
aşkın ısıtmadığı var toprak ince
aksediyor yeryüzü sinemde kalmış izi
anladılar ve içten içe yok edecekler bizi
sordum, ölümden diri sır yokmuş karubelada
tanrım olmuş say beni
tozumu üfürecek bir yoldaş bulamasam da

sözü açmayı bırakmamız gerek
her şey eşit bir şeye, herkeste bir nizam
bana hiçbir kadehe dolmayacak bir şarap gerek
kuyular dar
sanki benim bir hatam bin yanlışı akladı
yüzüme vuruyor nakavt! doğruları rabbim
kime can dediysek, canevimizi yokladı

canı cananda saklı tutmalı

çıkmayan canlar var düşmeyen yazgılar
kelebeği her saniye ağlatırmış düşleri
beni düşlerimden vurdular dokuz kasım ikibinonüç
onların yok olmayacak sahte gülüşmeleri
cana üşüşmüş arsızlar ne büyük kepazelik
beni her an jiletliyorlar on yedi kasım ikibinonüç
kar yağar içerime ıslanmıyorum artık
kurunmaya yer kalmadı, yağmura gerek
boğazıma kaçtı dişlerimin arasında sıktığım jilet
sonra bazen nefes almalar
aldım ve veremiyorum rabbim yirmibir kasım ikibinonüç
dur! verme servetini

yaşamak daha  güç...