Terleyen bir at dedi ki:

4 Kasım 2014 Salı

yüzonbeş

Suçu neydi bu çocukların
Günahı belli ama ceza
Allah’tan değil
Zaman geçiyor geçmesine
                                        göçen biz
Yarım bırakılmış nefeslerin sancısı sinede 
Atılması biriken o korkunç çığlık
Büyüyor ha büyüyor içeride
Biz kalmıyor.

Sen ne kadar konuşursan konuş 
herkes öyle duymak isteneni...
                                               anla!

İç çekilen her gece biraz daha sıkıyor boyunlardaki ilmiği
Bir ah!lık canı var bu çocukların, yağmura hasret
Ellerimizi gökyüzüne kaldırıp beklesek de 
Yıldızlara dokunamıyor olmanın huzursuzluğu...
Anlatacağım elbet
Aşka ve yaşama acemiliği var bu çocukların 
Yine de gündüzlerin hatrına suskun
Yine de içine doğru büyüyen bir ses
Ah
Yeryüzüne indirilen o ilk acı
Nasıl oldu da böyle hafife alındı

Yağarsa yağmur...
Bu sefer değil


Kışlar hep kurak geçiyor biri dokunsun güneşe 
çok da huzursuz durmuyoruz dışarıdan oysa
Bundan böyle az konuşmalı az yazmalı anladım
Fakat seni tek nefeste anlatacak
Başka bir kelime bulamadım
Aşk
Ne suçu var
                Dı
                   Bu çocukların


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder