Terleyen bir at dedi ki:

15 Mayıs 2015 Cuma

Hali Pürmelalim

1

boğazımda bir tortuyla büyüyorum
umarım kalbim buna da alışır

gençliğimle başlıyorum söze
gemilere binmeye çekinen gençliğimle
ben uzun yolların fahişesi
yolda doğan yolda konaklayan
yolda göçecek olan
şiire hevesli
kavgalardan kaçınan
baktığına aşk gördüğüne Allah diyen
ben kafası elleri arasında ufalanan
adam olmaya niyetli
doğuştan bakımsız
yıllarını çekyat altında saklayan bir çocuğum
hepsi bu

aşka heveslendim
hikayem böyle başladı
sonra karşılıksız çıktı yazdığım tüm mektuplar
insanlığa gök resimleri çizdim
tufandan nasıl kaçılacağını öğrendim
tufandan tufan olmadan kaçamazsın
yıkmadan evlerini
gidecek hiçbir yeri yok uğurladığım günlerin
nasılsa dostum gökyüzüne derdim
nasılsa düşman bana yeryüzü
şimdi küfrediyor bana geceler de

insan iki kişidir bir bünyede
bazen üç
giden yeni yollar bulur kendine
acılar kalanlarındır
bazen yalnız kaldım korundum cürmünden
çok düşmanım oldu bazen
dudaklarından öptüğüm
bir dostum var dedim
insan iki kişidir bir bünyede
biri gider gitmesi gereken yere
kalan sağlar bizim değildir.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder