Terleyen bir at dedi ki:

11 Ağustos 2015 Salı

Aynı Yolları Geçerken Tanıdık bir Seda

(sonra diyorum
başka bir hayatta
onu tekrardan bulacağım)


shakespeare burda olsaydı alnımdan öperdi beni. ben ona gördüklerimi anlatırdım. o bana yeryüzünü gösterirdi ve elim boş bir şekilde salardı beni yurtsuz maviliğe. bunun sonuna bir aşk şiiri gelebilirdi belki. ama hayal görmenin de bir sınırı varmış.

derinden çıkıyor
kemiklerinden kurtulmuş yaşamak mucizesi
ve göğsümü durmadan bir mavilik ağrıtır
başkentte bir yerde
karanlığın rengini açıp açıp
evsiz kalmanın şaşkınlığını
gemileri yakmanın işvesi çalkalıyor
hasreti yaşatmayan ikinci kişiliği
ben şair sanıyorum 
Acıyı müjdeliyor


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder