Terleyen bir at dedi ki:

4 Ağustos 2015 Salı

Bir Elmanın Yarısını Kurt Yemiş

kendimi karşıma alıp efkarlandığım günler geride kaldı  biliyorum. çünkü artık parmak ucumdan kalbime ulaşan urlarıma acizlik devşiren o soğuğu hissedemiyorum. ne kışın cömertliğinde bir değişiklik oldu ne de kısaldı geceler. hala boş bir yer var sofrada, içimi de çıkarıp koyamıyorum artık oraya mesele bu.
ben inanan bir adamdım, savaşın hırçınlığına, aşkın bekasına kurdun insafına. tekinsiz otlaklara aşık olmam bundan. sahip olduğum ve harcayacağım bütün sözcükleri bir ince yeşilliğin uğruna adamış olmam, bir türlü adam olamamam da.
nefesin böğrüne oturmuş bahar. kan dolana dolana düşman olacak damarına. vuslatla bilenen kalbim şu nehri ortadan ikiye birazdan. biraz daha uğraşsam hatrıma düşecek bir damla yaş, bir daha aslanın pençesine düşen 18 yaş. ben keşkelerle biten cümlelerin adamıyım doktor. önce iliğime kadar yaşar, sonra keşke derim, birazı gerçek olsa. hiçbir açıklaması yok eskittiğim günlerin. bahanem yok, yorulmak istiyorum kendime karşı. kendimi eskitmekten ve sürekli ertelenmekten yorulmuyorum doktor. mesele bu.  

kötü sonlar hep güzel başlıyor. bir at ki sonunculuğa eğitilmiş. yaşamım üstüne zar atıyor, ne vakit ölmek dilesem elime yüzüme bulaşıveriyor akıttığım ter. koşuyorum koşmasına, ama kime ama neye...işveli dünyanın namus kontrolünde sınıfta kaldım doktor. çıplaklığım polis raporlarıyla görülü. cümle kainat merhametle örülü lakin ben merhametin şiirinden anlamam. bana acı su, light sigara mümkünse bir de yeşil reçete. dilime de ket vurmanızı isterdim doktor. ama dilim sussa gözüm konuşur, içim sustuğu vakit dışımda cenaze marşı.

yalnızlık tanrının lütfu doktor, benimki sesini duyuramama. içime kadar bağıramıyorum, dışarıda zaten hep eğri büğrü hevesler, insan içine kör dışına bulanık. oysa yine dırlı dirli bitiyor cümleler.  çok anlatmaya çalıştım insanlara, söylemenin ağızda bıraktığı kekremsi tadı, bir de kalbin dilde bayındırlık sancısını. ama anladım doktor. tamamdır, pişmanım. kazanmaya çalıştığıma, anlatmaya sesimi duyurmaya ölümü kurguladığıma da. anladım sordukça insan kanatıyor yaraları, yarasını gösteren bin yıldır üryan. insan tek kişidir bir kalpte fazlası zarar. ama elden ne gelir ki doktor. dağdan gelen aşk bağdaki benliği kovuyor. bir elmanın yarısı olmak koca bir yalan

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder