Helalim Hayal

Delirmiyorum Allah'ım

Üşümüyorum yağmurda
Günahlarımdan bozma bir ceketle yürüyorum
Upuzun bu yolda dikiz aynasından
Sanki benim olmayan bir aşkı görüyorum

Buruk bir gençliğe bakakalmak gibiyim
Doğumumla ölümüm arası büyüyorum
Bana günahtı
Dilimde kıvılcım büyütüyorum
Ve yağmur damlasına tutunmuş
Düşerken kalbe sükut
Çocukluğumdan kalma bir hayali görüyorum

...

Bir ev hem iki katlı
Şiir tüter bacadan
Dem olunur seviye
İki kız biri çocuk
Yalnızca hayalleri gösteren bir aynadan
Orta dünya, bizim orta odadan küçük

Geçmediğim yolları bilesi söylüyorum

Alnına merhameti bağışlanmış bir sabi
Baba yeni dönmüş işten ter içinde elleri
Ama kapı çalınır, yorgunluğun gideri
İki kız biri çocuk sarılası gibidir.

Aktıysa abı revan bir gülün belasına
Olmadım yekte vücut Muhammed esbabına
Fakat bir kız bir çocuk sofranın etrafına
Nasır değil ellerim,  helal lokma gibidir

O kız şöyle sıkıca ellerimden tutuyor
Süründüğüm yolların izlerini siliyor
İki kız biri çocuk şükrü borç bildiriyor
Şu dünyanın kederi kereme gül gibidir

Şiir desem özüne bu acı acı değil
Gençliğimin yarası dışa vurası değil
Gelir aklıma elbet ama kalası değil
Şu bahçe bu da ateş, geçilesi gibidir