Niyaz-2

Orda bana bir kez güldüğünün hatırınadır
Tutturduğum şu yaşamak sancısı.
 
Ak bulutlardan mı geldin sen
Ardında fırtınalar ve yaz yağmurları biriktiren
Biraz hayal biraz gerçekler getirdin bana
Aldım, ezber ettim bir kısmını, kalanını doğaçladım
Memleketin suya uzanan ezanları gibi
 
İşte orda ilk öpüşler kaçıyor, kaçıyor zaman,
Ellerin ceplerimde, işte yaşamak adını verdiğimiz,
Yıl oldu yıkamadım dirseklerime dek
Orada topalladım işte
İster şu dağın yamacında dur, ister üstümde bulut ol
Aklımın ayazını al, 
Büyücüleri, haramileri, borsacıları, reklamcıları
Avcumuzdan gidenleri yolundan çevir
İşte o kavaklı yok ellerin ceplerimde
İçinden tomarla sevgi çıkar
Kendini tamamla
 
Ne vakit geçmişsin arzın kapısından,
Benim her köşemden senin dökülen saçların çıkar
İnanmıyorsan azalan tırnaklarımdan ve körelen dişlerimden
Ben sadece seni arıyorum bazen sadece meşgul çalıyor
Bazense upuzun çalıyor gözlerin
Eksik pansumanlarıma, çarpık kaşlarıma,
Denizin tuzundan ayıramadığım şu kırık asama
Bazen sadece bakıyor gözlerin,
Ardında fırtınalar ve yaz yağmurları

Sen nereye gidiyorsun ey tren
Sen kimden gidiyorsun saçlarımın baharı, gözlerimin pınarı,
Bizi bırakıp gidiyor musun ey yangın gözlüm, ey külden saçlım,
Ey yoluna nasır tuttuğum nasıl gidiyorsun,
Evimde sen, her köşemde sen, köprü dedimse sen,
Nehir dedimse sen,
Ben sende gördüm olağanüstü akışını renklerin
İçimi ağzımdan kustum sana, 

Sende çektim en net resimlerimi
Sana bağırdım; al götür tüm kinimi, yırtık arterlerimi
Buğulanan gözlerinden yanıma in
Gövdenle seril geceye,
Geçelim dünya üzerliklerinden
Geçme bizden