Maymunlar Sofrasında Besmele

iki kere iki eşit sen

ancak eşitsizsin ancak mecalsiz

eşitin olmayan diğerleri gibi

ancak benim de altıdan geçmeye korktuğum köprüler 

yastık hatıraları

eşitsizsin ama sen

mecalsizim ama 

rüzgarlar eliyor göğsüme yeltenmediği 

ilintiler ve baş ağrıları

kasıkları terleyen bir at gibi

serpile serpile 

yavrularım büyüyor kucacığımda 

küçülüyorum ben 

sana yaklaşıyorum ve sana

ve sen 

seni 

bu hangimizin sesi

seçici geçirgenlerin dünyasında 

görmediğine inanmıyor insan

bilakis görüyorum ben hepsini

olağan akışını renklerin 

senin olağanüstü gülüşünü 

ellerini koyacak bir yer bulamayışını 

içini çekmeden 

içimi açığa çıkarmaya çalışasın gibi

çatalları çarpışıyor maymunlar sofrasının 

ve böylece 

bir diğerini eklemliyoruz insanlıklarımızın

kalem tutmuyor ellerim 

ellerim büyülü 

bi o yana bi bu yana

yazık ki uzak 

doğrusuna düzlemine sığınmıyor ki zihnimiz 

ilk kez ıslanmıyor ki saçaklarımız 

yaz kızım diyor en olmadık yerinde şair 

gereği öpüşüldü yaz 

ikiye ikiyi koy bu kadar basit 

benim sesim hala diri yaz 

yaz ki doyayım ben bu ahmak ıslatanlara 

saçlarım ıslak geziyor kaç zamandır bu kaldırımlarında 

amma mahur 

amma canhıraş 

çarpık kaşlı bir tren alıp götürüyor 

bir şehrin bende kalan tüm hatıralarını 

sen ne kadar dahil oluyorsun bu geceye 

aklıma sığmayacak gibi duruyor da yüzün

dur demeye kalmadan kuruluyorsun öteye 

benden uzak bize yakın 

ağlamak istiyorum nerden anladın 

diline dökmüş müydüm hiç bunları

görüyorum sen de boşanası bir sağanak gibi titriyorsun ellerinden 

tutsam diyorum ama ben 

ama benim kancık hatıralarım 

ama bana ayarlı bir saat...

kop da gel bütün güzelliklerinden 

sabahın masumiyetini serpmişsin de saçlarına 

yangın olmuş bakışların, tel tel olmuş sanki

sanki bir benmişim gibi ilk kez tutan dileğini 

bunların hepsinde bi hin var bir 

içime çok oldu tohum ekmedim iki 

üç ki yakışmıyorsun bu gırnataya

Dört yine de seyrelmiyorsun suda  

şöyle oturup doyabilecek miyiz sence bu manzaraya

istimlak edilmişken kalbimiz

ve öyle yüzülesi dururken kız kulesi ulu orta 

göğe ağlamak düşer 

bana bir öpücük kondurmak yanaklarına 

burda ağla burda sarıl burda cömert 

yeterince cömerttir gökyüzü 

burda alıp götürür tüm kirle törpümüzü 

yola tersinden koyulmuşum ben bu bariz

sesimi yanlış yerde açığa vurmuşum 

merhaba ben bilal yanlış yer yanlış zamanda içimi kusmuşum 

zor demişim ne vakit demişim yaşamak 

yumruğunu parçaladığın duvara düşmanlık hissi

yoo hayır geçtik bir kere bunların üzerinden 

geçtik dünyadan, geçtik sudan, kirden, yorulmaklardan 

kimle değil kimsesiz geçtik

şiirlerimi satılığa çıkarırdım o yıllar 

ve ceplerimde yaban mersini taşırdım bir de ahlak bilgisi soruları

sesimi olur olmadık yerde 

yumruğumu kendi yüzümde 

harcaya harcaya 

kalitesiz gecelere razı oldu gözlerim 

"aklımın ayazında bağırırken aşkın faşizmini"

de ki:

"sıyrıl da gel kesik damarlarından" 

üzgünüm adını bal koyamadım bu şiirin 

ağzına çalayım diye bir gün 

say ki aklımıza gelenler dile dolası değil 

apaçık maymunlar sofrası 

ben hiç görmemişim ki böylesini 

hangi kırmızı yakışmış hangi yüze 

hangi darda görülmüş böylesi  

kişi nasıl da sıyrılmış dünya üzerliklerinden

aklının ayazını ne köşeye bırakmış 

bir diğeri nasıl da kaptırmış kendini gırnataya

ne yapmış kahrı vacipin içinden mi geçmiş yoksa

sonra üç insan dile gelmiş diğer kuytuda 

birinde sabahın rengi saçlar varmış 

Büsbütün rüya

çocuk da ne yapsın 

açığa vurur vurmaz sesini uykuya dalmış 

uyandırmışlar sonra onu uyumadığını anlamış 

sonra bir daha çarpışmış çatalları maymunlar sofrasının 

sana yarış demiyorum yanlış anlıyorsun 

gövdenle seril geceye 

buğulandığın noktadan yanıma in 

ki şöyle tarif ediyorum ben seni 

bir yanın suzan söylüyor bir yanın chopin 

dokunsam kaçacak gibi bakıyorsun yüzüme

sussam ağlayacak 

içini çekmeden açığa çıkarıyorsun içimi 

korkuyorum bundan 

yine de karşı koyamıyorum buna 

elimden bir şey gelmiyor ne yapayım 

ancak

geç içimden geçelim içimi 

Diyebiliyorum sana

 

Sabr

naziredir


Yaşamak nur Allah'ım cebimizde kar
Gökyüzünü görenin cefası nedir
Âmaların gözüne inmiş Zülfikar
Aklına secdedenin kalbi nerededir

Âma bakar toprağa diliyle sorar
Yaşayanın mezardan kaçası nedir
Arif olan koşuya bilir de düşer
Kul tasından içenin açlığı nedir

Bulur sabrı selamet, semaya bakar
Olmayana Adem'in hevesi nedir
Ol Muhammed nuruyla aklını yıkar
Adem'in hak derdine düşesi nedir

Bakar dostun yüzüne kalbiyle sorar
Yaralarla dolanın pıhtısı nedir
Dosta dünya ilinin rahatı batar
Düştükçe doğrulanın ilhamı nedir

"Ferhat olunmaz serde sabır tutar gönülü
Mecnun olunmaz gökte hak ashaba gömülü
Ya Rab bütün bu kavga yaşamaktan ötürü
Sabrına ben aşk dedim dahası nedir"

Beni Yanlış Anlıyorsun

Beni yanlış anlıyorsun
Ne saklı kederlerim ne kancık hatıralarım var
İçten bir gülüşüm, ağrılı başım, söyleyeceklerim...
Yok hiçbiri; sırıtıp duruyorum kendi kalbimce
Yeter dediydim o bana,  bak yetmedi
Sen gibisiyle karşılaşmaya yetiremedim kendimi

Beni yanlış anlıyorsun
Sana ıhlamurlardan taç yapmak istemiyorum
Zihninin yorulduğu anda yanında olmayı
Omzumu bulut etmeyi başcağızına
Yapamam ki
Yağmur olur yağarım sokağına belki
Ya bir güz olurum
İstemesen de konuk edersin kapına beni

Beni çok yanlış anlıyorsun
Bu şiir başlı başına güzellemesin diye seni
Dokunup durmuyorum eksik pansumanlarıma
Utançla hüzün arası bir yerden geliyorum sana
Dur orda
Kalbimin çapaklarını aldırıyorum daha

Beni yanlış anlıyorsun
Daha içten bir fotoğraf çektirmedim sana
Ha bende bile yoktur belki o
Ama dur en benzeyen suretimle duracağım kapına
Onu arıyorum
Bir yazın kininde yahut
Bir selin dibinde
Sessizliğimden gönül koymayasın bana
Yahu Musa değilim ki ben
Ayırayım şu nehri ikiden ortaya

Sahi seni neden anlamıyorum
Sabahın erkenini sever misin
Bir fincan kahvenin açtığı muhabbeti
Yıldızlar kayarken raks eder misin
Ya da saplantı mı dersin o büyük buluşmaya
Uçan halılar mı girer rüyana
Çakıl taşları mı
Bu soruyu kendime soruyorum aslında
Falımda çıksan seni yorar mıyım hayra

Bilmek istiyorum
Anlamak istiyorum
Kendini kovalayan bir yol mudur zaman
Nasıl ola ki her cümlede fiyaka çalıyorum ondan 
Değil mi ki 5 dakikada bir anıyorum seni
Beni yanlış anlıyorsun
Bilmiyorum ki ne istediğimi
Yanlış anlamanı, anlamamanı
Cildimi sıyırıp ücralarıma bakmanı belki
Uzun uzun bir şiire ağlamamızı
Anlaşamamamızı
Ve daha sonu bizle biten cümleler kurmamızı

-mızı

-bizi

-bir

yani diyorum ki mutlu ediyor
yanlış anlıyor olman bile beni

Rücu

De ki; 

İnsan gördükleriyle yetinemiyor ha

Yaş 19 sigortalı bir işim bir karım ve saçlarını ortadan ikiye tarayan küçük bir kız çocuğum yok. İçten bir gülüşüm, ağrılı başım söylemek isteyip de söyleyemediğim şeyler de yok. Saçlarım var ama sırma mı? Değil! Ağır. Dağınık. Ellerim var üşüyen tek yerim. Kalbim var. De ki; "O sana yeter"

Aklımın alamadığı şeyleri söylüyorum sana

Bir

Kısadır zaman 

Çeksen örtmez üstünü, üşürsün

Sevsen yetmez içine gülüşünü düşürürsün

Şedde üstüne şedde geceler

Dönüp bakarsın bir melek okşar omzunu 

Bir öteye dönmüşsün şeytan olmuş 

Kalbinin yerini bir bilen

Şaşkınsın 

De ki; 

Cebimde yepyeni kelimeler getirmiştim ben

Bilmem bu kaçıncı ikidir

Gönlümün diyarında gurbete düşeli 

Önüm arkam sağım solum sobe 

Taşacak bir taraf kalmadı gözümde

Çok bilinmek, çok denenmek, çok öpülmek ve çok 

Sevilmek az sevişmekten daha az

De ki; benim değil bu yoksulluk 

Bana dair değil bu dört duvar arası esen rüzgar

De ki dur 

De ki hasret

Burada rücu 

Aklimin alamadığı burada

Üç 

Baktığını yaşıyor insan

Bildiğini değil

Gördüğünü mü

Hayır!

Ben önceden beridir buradaymışım gibi 

Evim olmamış gibi hiç

Papatya kapılı 

Tarçın kokulu

İki ekmek alıp da çalmamışım hiç kapıyı

Gecenin bir vakti gelip 

Sızmışım bir köşesine dünyanın

Örten olmamış üstümü

Sen hangi şarkıyı seversin bilmem ama 

21. yüzyıl melodileri yakışmıyor kaşına 

Saçlarından ipek damlıyor 

Upuzak galaksilerden gelip saçlarına sığınmış 

Kuruyacak bir taraf bırakmamış bana

Dört 

Göçenler bir daha dönebilir miymiş yurduna 

Aklımın alamadığı şeyleri diyorum sana 

Hasret

Yoksunluk

Ve cüda 

Gurbet

Aceleci ya da Bilal bunun ne önemi var. O kadar dar bir yoldan geçtik ki ya ben onun sırtındaydım ya o benim. 

Ben her şeye teğet geçtim ama aşk

Bir ormanın kendi kendini yakmasına benzer

Hava çok soğuk, su da 

ve Tanrı buradan bilmem kaç deniz mili 

Buradan bakınca her şey bir çiçeğin uçurumda açmaya çalışması gibi sanki

Ama böyle olmamalıyım özlememeliyim gibi

Bir çarşıyı, uzun yoldan gidilen bir evi

Yokuş yukarı ve tek dil bilinen 

Ama tek dilde bütün küfürleri edebilen kişilerle

Lahavle ve elhamdülillah 

Sarhoş olsa da ya da bütün yolu 

Mekke'den Medine'ye içine alsa da 

Kalbinden beynine o kadar yolu olsa da bir kavmin 

Özlüyorum işte

Göçebeliğim el vermiyor

Benim adım Bilal ve bunun ne önemi var. Sakin kalmaya çalışıyorum ama içimdeki renkleri bir de sen görsen. Bakabilmeyi özlüyorum kendime. Kendi gözlerimle. Bu kötü mü? Yoksa... Bu kahvenin demi yok hem, bu diyar olmamış daha. 

Benim adım Bilal ve bir türlü kabullenemiyorum

Acele doğdum ecele gidiyorum

Yeryüzünde bir kuş tüyü eksiliyor

Yer ve gök aynı kazanda kaynıyor 

Üstümde uçuşan kuşlarla bir

Aşkım çok oldu üşüyor benim

Avuçlarımda ahı birikiyor kimilerin

Daha yüzüme götüremiyorum

Bundan ki kalmıyorum hiçbir darda

Atıyorum kollarımı uçurum boyuna

Ne kadar uzarsa uzasın kollarım

Saplanıp kalıyorum yine toprağa

Katılıp duruyorum sana

Benim adım Bilal ve biri desin artık bunun ne önemi var. İçine girmediğin sürece ha deniz ha okyanus. İki insan birbirine ha kafiye ha cinas. İki insan birbirine ulanmadıktan sonra.

Söyleyin kim bağışlayacak beni.

Bir kıştan biraz daha uzun bir şey var bende

Biraz daha soğuk 

Biraz daha iyi anlıyorum artık ama 

Neden geçmiş acıları bu kadar özlüyorum

Ve telaşları

Baksana, dünyanın suyunu dahi içemiyorum bile

Tek yudumda dünya

Yüzüm

Daha bir dayanıksız

Ben hangi gavur iline gitsem daha 

Bir daha ne zaman giysem kalın tabanlı ayakkabılarımı 

Ben şimdi hangisine sövsem eski sevgililerin

Yine bir sonbahar hüznü vuracak yüzüme

Evimi özleyeceğim yine
Gidemeyeceğim yine

Hangi kışın kollarında can verdiyse artık