Okşarsa başımı yasaklanmış eller
Aşkımın kanatları karalanmış
Ey rüzgarlara kılıç çeken gökyüzü
Ey iltihaba bitap düşmüş yüzüm
Benim yüzüm
Buna ki bir çocuk aralıyor kanatlarını
Yurdundan uzakta belki alfabesi kanıyor
İnce bir sitem gelirse ki dilimin ucuna
Çizdiğim mevsimler değil
İrili ufaklı kalbim yanıyor
Ne kadar gidersen dönermişsin yurduna
Beni bu beklemekte bir yeşil yokluyor
Saçları kumral elleri yaban mersini
Usul usul bana sabahı
Yurdumun güzelliklerini hatırlatıyor
Ben usul usul ırmakları atlayarak masmavi ellerimle
Gözlerim bakır çanağı
Yanmış biraz yarım kalmış
Su dökmüş kağıttan hunilerle deniz kırığı yüzüne
Köpüklene köpüklene anlatmış
Bu ayarsızlığı, allahsızlığı
Bu yalnızlığı iki eli arkasında kavuşmuş
Beni bu beklemekte bir yeşil yokluyor
Bana bu anılar otağında yeşil
Yurdumun güzelliklerini anımsatıyor
