Rücu

De ki; 

İnsan gördükleriyle yetinemiyor ha

Yaş 19 sigortalı bir işim bir karım ve saçlarını ortadan ikiye tarayan küçük bir kız çocuğum yok. İçten bir gülüşüm, ağrılı başım söylemek isteyip de söyleyemediğim şeyler de yok. Saçlarım var ama sırma mı? Değil! Ağır. Dağınık. Ellerim var üşüyen tek yerim. Kalbim var. De ki; "O sana yeter"

Aklımın alamadığı şeyleri söylüyorum sana

Bir

Kısadır zaman 

Çeksen örtmez üstünü, üşürsün

Sevsen yetmez içine gülüşünü düşürürsün

Şedde üstüne şedde geceler

Dönüp bakarsın bir melek okşar omzunu 

Bir öteye dönmüşsün şeytan olmuş 

Kalbinin yerini bir bilen

Şaşkınsın 

De ki; 

Cebimde yepyeni kelimeler getirmiştim ben

Bilmem bu kaçıncı ikidir

Gönlümün diyarında gurbete düşeli 

Önüm arkam sağım solum sobe 

Taşacak bir taraf kalmadı gözümde

Çok bilinmek, çok denenmek, çok öpülmek ve çok 

Sevilmek az sevişmekten daha az

De ki; benim değil bu yoksulluk 

Bana dair değil bu dört duvar arası esen rüzgar

De ki dur 

De ki hasret

Burada rücu 

Aklimin alamadığı burada

Üç 

Baktığını yaşıyor insan

Bildiğini değil

Gördüğünü mü

Hayır!

Ben önceden beridir buradaymışım gibi 

Evim olmamış gibi hiç

Papatya kapılı 

Tarçın kokulu

İki ekmek alıp da çalmamışım hiç kapıyı

Gecenin bir vakti gelip 

Sızmışım bir köşesine dünyanın

Örten olmamış üstümü

Sen hangi şarkıyı seversin bilmem ama 

21. yüzyıl melodileri yakışmıyor kaşına 

Saçlarından ipek damlıyor 

Upuzak galaksilerden gelip saçlarına sığınmış 

Kuruyacak bir taraf bırakmamış bana

Dört 

Göçenler bir daha dönebilir miymiş yurduna 

Aklımın alamadığı şeyleri diyorum sana 

Hasret

Yoksunluk

Ve cüda 

Gurbet

Aceleci ya da Bilal bunun ne önemi var. O kadar dar bir yoldan geçtik ki ya ben onun sırtındaydım ya o benim. 

Ben her şeye teğet geçtim ama aşk

Bir ormanın kendi kendini yakmasına benzer

Hava çok soğuk, su da 

ve Tanrı buradan bilmem kaç deniz mili 

Buradan bakınca her şey bir çiçeğin uçurumda açmaya çalışması gibi sanki

Ama böyle olmamalıyım özlememeliyim gibi

Bir çarşıyı, uzun yoldan gidilen bir evi

Yokuş yukarı ve tek dil bilinen 

Ama tek dilde bütün küfürleri edebilen kişilerle

Lahavle ve elhamdülillah 

Sarhoş olsa da ya da bütün yolu 

Mekke'den Medine'ye içine alsa da 

Kalbinden beynine o kadar yolu olsa da bir kavmin 

Özlüyorum işte

Göçebeliğim el vermiyor

Benim adım Bilal ve bunun ne önemi var. Sakin kalmaya çalışıyorum ama içimdeki renkleri bir de sen görsen. Bakabilmeyi özlüyorum kendime. Kendi gözlerimle. Bu kötü mü? Yoksa... Bu kahvenin demi yok hem, bu diyar olmamış daha. 

Benim adım Bilal ve bir türlü kabullenemiyorum

Acele doğdum ecele gidiyorum

Yeryüzünde bir kuş tüyü eksiliyor

Yer ve gök aynı kazanda kaynıyor 

Üstümde uçuşan kuşlarla bir

Aşkım çok oldu üşüyor benim

Avuçlarımda ahı birikiyor kimilerin

Daha yüzüme götüremiyorum

Bundan ki kalmıyorum hiçbir darda

Atıyorum kollarımı uçurum boyuna

Ne kadar uzarsa uzasın kollarım

Saplanıp kalıyorum yine toprağa

Katılıp duruyorum sana

Benim adım Bilal ve biri desin artık bunun ne önemi var. İçine girmediğin sürece ha deniz ha okyanus. İki insan birbirine ha kafiye ha cinas. İki insan birbirine ulanmadıktan sonra.

Söyleyin kim bağışlayacak beni.

Bir kıştan biraz daha uzun bir şey var bende

Biraz daha soğuk 

Biraz daha iyi anlıyorum artık ama 

Neden geçmiş acıları bu kadar özlüyorum

Ve telaşları

Baksana, dünyanın suyunu dahi içemiyorum bile

Tek yudumda dünya

Yüzüm

Daha bir dayanıksız

Ben hangi gavur iline gitsem daha 

Bir daha ne zaman giysem kalın tabanlı ayakkabılarımı 

Ben şimdi hangisine sövsem eski sevgililerin

Yine bir sonbahar hüznü vuracak yüzüme

Evimi özleyeceğim yine
Gidemeyeceğim yine

Hangi kışın kollarında can verdiyse artık