Gözlerim Protesto

Allah'ım bıktım oyunlar oynamaktan yeminler olsun
Ve artık kendinden eminmiş gibi davranmama hiç lüzum yok
Nasıl bir vahşetin içindeyim bilmiyorum
Nasıl bir vahşetin peşine sürüklüyorum bizi
Ki ben kafasını elleri arasında ufalayan
Allah'ım gözlerim yaşama bir protesto
Gözlerim ölüme dair

Hayat, utançlarımı saklayarak peşinden koştuğum
Dudaklarımdaki kiri göstermemek adına
Direndim çarşaflara bürüdüm kendimi
Medet umdum gökyüzünden
Ve kanadı kırık akşamüstlerinden
Nasıl kandırılmayacağını öğrendim senin
Oyunla kaçırdığım bir öğünümdün
Ekmek kadar, düş kadar
İşlenmiş toprak kadar
Düşmandın yarım kalan açlığıma
Hatırlıyorum, sana haykırdıkça
Enginde yalpalayan boğuk bir sesim vardı

Biz de türkü söyledik
Ben de kazınacağını sandım adımın dağlara
Aşk derler, ölüme benzer en çok
Aşk dedim işte böyle ateşe gözü kapalı 

Feleğe dayanmadım ben istisna değilim
Popüler müziğinize aşikar da değilim
Sağcılığa mecbursa ki gönlümün intifadası
Haysiyetsiz, tarafsız, entelektüel ve âma
Duyuramazken ben ama hıçkırıklarla sesimi
Dünya dedim, bana körelmiş bıçaklarla saldırma
Her düşüşte diyorum düşen düşürenledir
Bir ayağım çukurda ya, aşkın yan etkisi bu
Kabus zemin üstünde serbest tökezleyişler
Biliyor musun pazar sabahları bile sevemiyorum seni hayat
Güzün boğuk baharın yaşama endişesi
Gönlümü biçiyorsun, hani gül de yeşeriyor ya bazı
Unutarak isyanı, unutarak yarayı ve yes'i
Ben de Aşk dedim tanımlarken, hayatin
Haddini aşmis bir esprisi