Terleyen bir at dedi ki:

1 Aralık 2015 Salı

Kayıp Ruhlar Atlası

Anamın düşü bile yabanıl artık bana
Gözlerim trene durmuş,  diyorum sen de kimsin

Asgari bir ömür,  suyum suyuna bulanmış
Lakin dipten bir akıntı,
yeniyor göğsüme yönelen sonbaharı
            Sabrın sonu taşkın olana dek


Beni ölmeye durduğun anlarda oku
Yaşamın göz bebeklerinde bir ağrı oluşunu
          Ayartılmış bir mavilikten resmediyorum

Bitimsiz dalgalar bileyliyorum
Bir yılgının durmadan kalbimize arzı
          Bunu yalnız
ve yalnız sana söylüyorum

Yaz;
Olduğuna şahit bulamayınca insan
Sürüklenip vuruyor aşksız kayalıklara

Ama öyle acınası bakma
Sus. Ağlamıyor,
anlıyorum..
Gözlerinle gördüğüne bir bahane dünya
Kendimi bu mavilikte
            Bulmayı çok seviyorum

Sözümdür
Baktığınla gördüğün
O adam ben değilim
Aynaları tebeşirliyor, gülüyorum. evet.
Rüya desin bilir kişi,  ister şizofreni
Gerçek bu
ruhların iz düşümünden ibaret

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder