İnsan insana yardır, oysa gördük hep zarar
İki insan bir kalpte boğuluyor mürşidim
Biz az yaşamadık ki yaşamak dersen eğer
Tattık ki biraz acı biraz da günah şiir
Bir de burada beklemek yasakmış mürşidim
Dünya dedikleri bu körpecik yatakta
Vakti dolan soyulur vakte doyan perişan
Biz ki bu yalanlara çok ağladık mürşidim
Yorulmaktan geçmişiz, kapıları kırmışız
Yeryüzüne sığmamış, yere maya çalmışız
Olmayacak duaya bin bir gece yatmışız
Alnımızı koymaya geç kalmışız mürşidim
Bu hasretlik yeter de, kavuşur ellerimiz
Gardını yar belleyen olmuş mu pare pare
Herkes vurur geçer de yine kalırız biz
Bizim göbek bağımızı kesmemişler mürşidim
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder