Hizip

Kimisi berkitir kanatan gülü
Kimisi kaçırmış elinden günü
Cevheri tuttuğu haneden beri
Aşkından lal olup göçeni de var

Kimisi semada mavi akışkan
Kimisi yeşile oldu perişan
Kızıla boğulduğu günden beri
Nurdan kaybolup kaçanı da var

Serhatte gezinir kalmasa izi
Şuramı sızlatır annenin sesi
Adını koyduğu ilkinden beri
Kılıcı kınında tutanı da var

Sanma şah olur aklın başına
Döner durursun on beş yaşına
Yüzünde çizgiler dolduktan beri
Aynı kuyulara düşeni de var

Rüyada puslanır gerçeğin zili
Acıya gizlenir şehvetin dili
Firkate kurşunu attıktan beri
Vuslatı gaybana bileni de var 

Hanidir içlenen dik başın pesi
Nerede çığlığı nerede yesi
Sesine türküler dolduktan beri
Dilindeki bağları çözeni de var

Adını tek söyletir kalma şaşkın
Pusuna düşmez odu sanma dargın
Şiire durduğu gamlardan beri
Yolunu efkara çizeni de var

Kimisi secdede buldu dusturu
Kiminin avcuna sığdı umuru
Mecnunun dergahı olduktan beri
Kullara kulluktan geçeni de var 

Bu aşkın her günü bir başka mevsim
Yerlere düşen de, uçan da cismim
Hangisi bu ben diye sorduktan beri
Aynadaki sureti sileni de var