Yankı

Bu sefer saçları olmayacak nefsimi açığa çıkaran
Gözleri bulmayacak saklımda tepinen heceleri
Bu sefer öylece duruşundan ve geceye yankısından bahsedeceğim
Ağdalı gülüşünden devrilecek hakikat

Bakın bu durakta nesli tükenen bir zebra okuyorumdur 
Neşesi tuvale durmuş sıkıntıma hezeyan pembesi 
Geceyi yelek gibi giydirmiş bedenine
Gücü yeten varsa resmetsin hodri meydan 
Böylesi bir renk benim değmedi paletime

Ordadır, istenci zedeler seyrek bakışımı
Odunu kaynatır buharda
Ancak eksiltmez taşacak testimi 
İçimden nehirler fışkıracak
Gibi bir dua okuyorumdur da
Ellerim çocuk 
Bulamaz yüzümün yerini

Hayır! Bu meltem uslamayacağım dudaklarını
Ufkunda gövdemden daha ağır bulutlar
Doluyor minnetle, övgüyle seferber
Sen közümü aralayan ilk mihrap duvar
Sen yoluma endam olmuş son bariyer

İşte, seyrinde kasılıp duran bir organ gibi 
Eslerinde upuzun bir hıçkırık oluyorumdur da 
Her teline ayrı ayrı niyetlenip saçlarının
Kuşkuları ayırıp geriye ne kalırsa 
Sarmalayıp geceyi ve eksilerek heceden
İkidir tutamıyorum doluşan yağmurları

Çünkü ilkinde afsunlu sözler bohçası dudakları
İkide yeryüzünü kuşatan genç bir ormandır gözleri
Anladım ki saçları
Güneşin yankısına gebe
Böylesi tövbeleri tutmuyor niyetlerimin
Bağışla beni